Een lichte fluistering - 1

Op het moment dat mijn vader vertelde dat hij met pensioen ging en de begrafenisonderneming aan mij wilde overdragen, kreeg ik vluchtneigingen. Ik wilde wegrennen naar de verste uithoeken van de aarde, het randje van de steilste klippen opzoeken, mijn gezicht naar de hemel opheffen en lucht opsnuiven die niets van me wilde. Ik wilde me laten opslokken door die vrijheid van verwachtingen, tot de warmte doordrong in al mijn ledematen, elke rimpel en frons gladstreek en mijn stevig gebalde vuisten losmaakte.