Het huis van de nacht - Bemind - 3 - Zoey

"Mi-uf-auw!"

Ik opende mijn ogen en zag dat Nala zo dicht bij mijn gezicht lag dat ze niet meer dan een dikke oranje-met-witte vlek was.

"Goedemorgen," fluisterde ik in een poging het warme lichaam dat tegen me aan gedrukt lag niet wakker te maken.

Nala nieste recht in mijn gezicht, klom over mijn borst heen (hoe kon zo'n dikke kat zulke kleine, vlijmscherpe nagels hebben?), draaide drie rondjes en krulde zich in de vorm van een donut op tegen mijn heup, waar ze haar spinmotor startte.

 "Waarom niest ze zo vaak? Zou ze allergisch zijn voor mensen?"

 Ik draaide mijn hoofd om en keek in Stark's lieve bruine ogen. "Sorry." Ik fluisterde nog steeds. "Ik wilde je niet wakker maken. En ik weet bijna zeker dat Nala zo vaak niest omdat ze het leuk vindt om óp mensen te niezen en niet omdat ze allergisch is vóór mensen. Ik bedoel, hoe vaak hoor je haar niezen als ze niét vlak bij iemands gezicht zit?"

 "Daar zit wat in. Waarom fluister je?"

 "Omdat ik je niet wakker wilde maken," zei ik met een normale stem.

"Te laat. Een poosje geleden begon je in je slaap te mompelen en onrustig te draaien. Ik kon voelen dat er iets was. Een nare droom? Maar wacht even. Voordat we ons daarmee bezig gaan houden - kom hier, mijn Hogepriesteres. Mijn koningin." Met één hand tilde Stark de dekens op waarin hij zich had gewikkeld en onthulde een heerlijke hoeveelheid gespierde borst, terwijl hij zijn andere hand onder mijn schouders schoof en me tegen zich aan trok.

Ik nestelde me maar al te graag in zijn armen en zette het slechte nieuws dat Kalona me had gebracht voor minstens een paar minuten uit mijn hoofd. Ik kuste zijn hals en streek met mijn hand over het litteken in de vorm van een gebroken pijl, dat in het vlees boven zijn hart was gebrand. Ik kuste hem nog een keer, deze keer langer. Zijn lippen waren warm en gretig, en toen zijn handen over mijn rug naar beneden gleden en de spanning die Kalona teweeg had gebracht wegmasseerden, voelde ik me net Nala en wenste ik dat ik kon spinnen.

In plaats daarvan verkende ik zijn lichaam, dat nooit oud werd. Zijn borst was gespierd, maar niet té. En ik was dol op zijn geur: sexy man vermengd met rode drop, zijn tegenwoordige snoepobsessie. Hij was glad op precies de goede plekken - en we pasten perfect bij elkaar.

Al snel was de droom even vergeten toen ik mezelf verloor in Stark's vurige hartstocht.

"Mijn mooie koningin," prevelde hij toen hij mijn oor kuste en we uiteindelijk naar het heden terugkeerden.

"Ik vind het heerlijk als je me je "koningin" noemt."

"Omdat je zo graag doet alsof je Brits bent?"

Ik keek glimlachend naar hem op. "O, beste heer, wat kent u me goed," zei ik met mijn beste slechte Brits accent.

"Sst," zei hij, terwijl hij een vinger op mijn lippen drukte. "Niet praten. Of in elk geval niet met dat vreselijke accent."