Psycholoog Nicole LePera
"Het succes kwam totaal onverwacht. Als psycholoog heb ik geleerd nooit je eigen worstelingen en kwetsbaarheid aan patiënten te laten zien. Het idee dat ik mezelf niet als mens kan laten zien aan de ander is iets waar ik me altijd wat ongemakkelijk bij heb gevoeld. De menselijkheid in elkaar zien is juist wat ons verbindt en uit het grote aantal Instagram-volgers blijkt dat ook."
HET THEMA VAN JE BOEK IS HET ERKENNEN VAN ONS INNERLIJKE KIND. KUN JE DAAR IETS MEER OVER VERTELLEN?
"Negatieve ervaringen die ons als kind traumatiseren, blijven bij ons en kunnen resulteren in herhalende patronen, gedachten en eigenschappen die ons gevangen houden in emotionele onvolwassenheid en relaties waar we niet gelukkig van worden. Veel van onze patronen om met situaties om te gaan komen voort uit gedrag dat ons is aangeleerd door de mensen die als kind voor ons gezorgd hebben.
We dragen die patronen al zo lang bij ons, dat ze zijn ingesleten in ons dagelijks leven, ze bepalen hoe wij de wereld en onszelf ervaren. We herhalen eindeloos ons verleden in hoe we denken en doen. De reden waarom we blijven hangen in die cirkel, is omdat de uitkomst voorspelbaar is. Je leeft je leven op de automatische piloot. Het is misschien niet wat we willen, maar als we weten wat de uitkomst is, dat geeft ons dat een veilig gevoel. Het innerlijke werk doen betekent jezelf van die automatische piloot halen. Jezelf helen vraagt een proces van gedragsveranderingen in je dagelijks leven en zorg dragen voor die fysieke, emotionele en spirituele behoeftes waar je als kind niet in tegemoet bent gekomen."
ZELF HEBT JE DAT GEVOEL VAN STEEDS HETZELFDE CIRKELTJE TE DOORLOPEN OOK ERVAREN. WAT WAS JE EERSTE STAP OM UIT DIE CIRKEL TE KOMEN?
"Intuïtief voelde ik dat ik moest beginnen met meer beweging en gezonder eten, omdat mijn lichaam verre van optimaal was. Ik begon met meer wandelen, deed oefeningen en kookte vers. Ook deed ik elke ochtend een korte meditatie en wat ademhalingsoefeningen. Alleen dat al zorgde ervoor dat ik voelde dat er een verandering in gang werd gezet, Zeker in de westerse wereld werden hoofd en lichaam lang gezien als gescheiden werelden. In het hoofd zou ons intellect schuilen, het lichaam zou vooral iets mechanisch zijn, en als we het hebben over spiritualiteit...Ik ben een wetenschapper. Als je het niet kunt zien, niet kunt bewijzen dat het er is, dan bestaat het niet.
Maar de wetenschap is ook constant in beweging en inmiddels weten we dat er zoiets als een bewustzijn bestaat. In de wetenschap kun je niet eenduidig terugvinden wat de ziel is, maar waar ikzelf in geloof is dat jouw intuïtie is wie je werkelijk bent. Ongeacht wat de wetenschap daarvan vindt. Ik heb stap voor stap elke laag van mezelf afgepeld om terug te vinden wie ik in het diepst van mijn wezen ben. Daarmee ontdekte ik hoever ik eigenlijk van mezelf afstond. Ik leefde volgens aangeleerde patronen, niet volgens mijn eigen waarheid. Ik heb veel onderzoek gedaan naar het effect van lichamelijke en emotionele stress op onze algehele gezondheid en terwijl mijn lichaam begon te genezen, begon ik anders naar geestelijk welzijn te kijken. Ik realiseerde me steeds meer dat onze geest, lichaam en ziel niet meer met elkaar in balans zijn, dat we dan een voedingsbodem creëren voor ziektes en stoornissen. Onze opvoeding en genetische aanleg spelen zeker een rol in onze mentale gezondheid, maar hoeven ons lot niet te bepalen."
JE ONDERGING JARENLANG EEN BEHANDELMETHODE VOOR JE ANGSTSTOORNIS EN DWANGNEUROSES. MAAR ALS HOLISTISCH PSYCHOLOOG BEN JE EEN ANDERE WEG INGESLAGEN. WAAROM?
"Ik heb altijd veel gelezen en onderzoek gedaan naar verschillende onderwerpen die met onze gezondheid te maken hebben. Tijdens mijn eigen helingsproces kwam ik terecht bij epigenetica, het vakgebied dat de invloed van omgevingsfactoren op ons DNA bestudeert en laat zien dat de expressie van onze genetische aanleg niet vastligt. Vanaf dat we bewuste wezens zijn in de baarmoeder en daarna gedurende ons hele leven hebben we te maken met omgevingsfactoren die ons vormen. De inzichten van de epigenetica werpen een nieuw licht op ons vermogen om te veranderen. Stress heeft een diepgaand geestelijk effect op ons zenuwstelsel. Als ons zenuwstelsel te veel onderhevig is aan stress, wordt ons lichamelijke, geestelijk en emotionele evenwicht aangetast. Stress hoort bij het dagelijks leven, maar bij te veel stress raakt ons zenuwstelsel overprikkeld en schakelt het lichaam over van evenwicht naar zelfbescherming. Dat uit zich in een staat van fight or flight. Als we te lang in een overprikkelde toestand verkeren, vindt stress een uitweg via paniekaanvallen of angststoornissen. We ontwikkelen niet voor niets copingmechanismen. Daarmee brengen we onszelf tot rust en helpen we ons zenuwstelsel terug te keren naar een toestand van evenwicht. In dit proces van verwijderd raken van evenwicht en er weer naar terug keren, hoeven we ons niet te laten leiden door aangeleerde patronen of genetische aanleg. We zijn niet alleen, maar het product van je jeugdtrauma's en genetische codering, maar ook van de meest uiteenlopende interacties met onze omgeving. Voeding, beweging, rust, onze relaties met anderen - alles heeft invloed op ons zenuwstelsel en daarmee op onze mentale, fysieke en spirituele gezondheid."
JE REIKT PRAKTISCHE OEFENINGEN AAN OM HET ZENUWSTELSEL IN BALANS TE BRENGEN. KUNNEN WE ECHT ZOVEEL INVLOED UITOEFENEN OP HET HERSTELLEN VAN EMOTIONELE WONDEN?